Carbonatatie is de reactie van koolzuurgas uit de lucht met Calciumhydroxide Ca(OH)₂ in de cementsteen. Lucht met daarin een lage concentratie koolzuurgas (0,05% CO₂) dringt de uitgedroogde poriën binnen. Op het grensvak tussen de uitgedroogde en met water gevulde poriën reageert het koolzuurgas met Ca(OH)₂.

Daling alkaliteit
De alkaliteit daalt op het uitdrogingsfront langzaam van pH 13 naar pH 8. Het carbonatatiefront kan pas verder naar binnen dringen als alle Ca(OH)₂ is omgezet en de poriën verder uitdrogen.

Beschermingshuidje
In beton ontstaat op het wapeningsijzer een heel dicht huidje (passiveringslaag) van ijzeroxiden en hydroxiden. Dit huidje beschermt het ijzer tegen corrosie. Bereikt het carbonatatiefront het betonijzer dan verdwijnt het dichte beschermingshuidje. Het ijzer kan dan bij gelijktijdige aanwezigheid van lucht en water gaan roesten.

In de praktijk.
Onderzoek aan betonconstructies blootgesteld aan weer en wind hebben aangetoond dat het gebruik van gemalen Hoogovengranulaat een beperkte invloed heeft op de carbonatiediepte. Door de klimatologische omstandigheden droogt alleen de buitenste rand van het beton uit. De carbonatatiediepte blijft daardoor beperkt tot de buitenste centimeters. In dit deel van het beton zit normaal geen betonijzer. In een binnenmilieu carbonateert beton met gemalen Hoogovengranulaat wel sneller. Maar hier is door het ontbreken van vocht geen risico op corrosie.

Beton met gemalen Hoogovengranulaat geeft een goede bescherming tegen carbonatatie geïnitieerde corrosie.

Sulfaatbestandheid | Chlorideindringing | Alkali-Silicareactie | Zuurbestandheid | Carbonatatie | Vorst |